Tagarchief: Noorwegen

Hij leek op Johnny Depp en had drie rozen mee

Posted on by
Beantwoorden

Dinsdag 21 juli 2015

Østri Seli of Seløy, bij Korshavn.

In Noorwegen zijn er twee talen, lees ik in onze vaargids. Dat wist ik niet. Er is ‘Bokmål’ en er is ‘Nynorsk’. Daardoor kan het al eens zijn dat je in vaargidsen en op zeekaarten verschillende spelling hebt van de namen van de eilandjes, baaitjes, bakens. Alsof het hier nog niet ingewikkeld genoeg is.

Vandaag varen we weg van Rasvåg, ronden de kaap van Lista en varen het scherengebied in. Scherenkust, nog zo’n woord dat ik niet echt kende. Scheren zijn lage rotsen. Tussen die rotsen is het hier soms verrassend diep, 100 m en meer. Het is wat bevreemdend om zo tussen de rotsen te varen. Af en toe zie je een stang in het water staan, met wat branding rond. Daar zit dan een ondiepte. De Ipad met Navionics kaarten geeft het wel allemaal erg duidelijk weer. Het went snel en is erg mooi. We varen naar Korshavn, maar daar liggen nogal wat boten op een kluitje, we hebben meer zin in een stille plek. Een beetje verderop liggen twee eilandjes, Østri Seli en Vestri Seli op de kaart. In onze vaargids heet het Seløy dus… Ze zijn met een dam verbonden waardoor een soort havenkom of baai is ontstaan, waarin je mag ankeren of afmeren aan een van de houten steigers. Het is niet altijd duidelijk of die publiek of privé zijn. We vinden een leuke plek. Behalve wij liggen er nog twee jachten, een Noor en een Deen.

Rondom de baai staan kleine charmante huisjes. Vakantiehuisjes, maar dan knoddig. We gaan een wandeling in de buurt maken. Er is maar één pad rond de havenkom en soms loopt dat gewoon door de tuintjes van de huisjes. Die hebben veelal een eigen stuk ponton met tafel en stoelen er op, en een bootje afgemeerd. Gezellig.

Las gaat barbecuen. Terwijl de barbecue op het ponton staat te smeulen en wij lekker aan de aperitief zitten, dagen plots als uit het niets drie gekke kerels op. Eén van hen draagt een felroze rok, ze dansen meer dan ze lopen. Eén van hen lijkt op Johnny Depp en heeft drie rozen mee die hij ons met een brede zwaai en een diepe buiging overhandigt. ‘The only thing missing here is flowers’, lacht hij, zijn Engels heeft een vreemd accent. Voor we goed en wel van de verrassing bekomen zijn, zijn de drie hippie-achtige snuiters alweer weg gehuppeld.

En zo krijg ik onverwacht nog bloemen op mijn verjaardag…

Al valt de avond en wordt het fris, -we leggen een dekentje over onze knieën- vakantie nemende Noren blijven varen. De jeugd ontmoet elkaar hier niet in de discotheek, maar op het water. Ze flirten met hun boten en bootjes. Maar fijn genoeg respecteren ze de snelheidsbeperking. Op open water geven ze gas, binnen de havenkom wordt er respectvol gas teruggenomen.

Aan de overkant van onze ligplek zitten twee mannen tegen de gevel van hun huisje aan een tafeltje. Uren zitten ze daar al te keuvelen, het lijken Statler en Waldorf wel. Alleen al naar hen kijken is vakantie…

Ze hebben hier dan tóch mooi weer!

Posted on by
Beantwoorden

Flekkefjord en Rasvåg op het eiland Hidra

Zondag 19 juli 2015

Ik word wakker van de zon die door het luik priemt. Heerlijk! Ik zie nu pas hoe mooi het hier is. Rood en witte huisjes, bootjes, rondomrond bergen met dennenbomen. Na het ontbijt hang ik onze nog vochtige zeilkledij in de zon. Laat maar komen, die warme stralen. Er komt een plaatsje vrij aan een ponton en we verkassen. Intussen zijn Nederlanders een praatje komen slaan, is Las bij hen wat kaarten van het gebied gaan bekijken en voor we het weten is het middag. En… drijven dikke wolken de fjord binnen. Witte mistbanken rollen dramatisch van over de beboste bergen en daar druppelt het al. Gewapend met een paraplu gaan we toch op pad in het zondagse Flekkefjord. Niet één winkel open, de regen gutst langs de witte huisjes. We lezen dapper de plakkaten met info. In de zestiende eeuw kwamen Nederlanders naar Flekkefjord om eikenhout. In 1647 alleen al kregen 397 schepen rechten om hier handel te komen drijven. De Noren dreven in die periode ook handel met Schotland, Engeland, Denemarken en Duitsland. Flekkefjord floreerde.

De Nederlanders kwamen niet alleen, maar hadden soms hun hele familie mee. Ze importeerden zout, koffie, textiel, haring, kruiden en tabak. Ook zeep. En planten zoals aardbeien. Soms gingen Noren, zowel mannen als vrouwen terug mee naar Nederland om daar te werken. Wanneer die terugkeerden na een verblijf in Nederland, vond men hen sterk veranderd. Ze werden Hollanders genoemd. Ook Nederlandse woorden vonden ingang in het Noors: appelsin, kwakksalver, vimpel. Het oude centrum van Flekkefjord heet nog steeds ‘Hollenderbyen’, de Hollandse stad.

Nu regent het vooral op die houten huisjes, en zijn ze eerder grijs dan wit.

We keren terug naar de boot, zetten de verwarming hoog en lezen de rest van de namiddag weg bij een fles wijn.

Op onze wandeling ontdekken we ook het huisje met douches, toiletten en wasmachines voor toeristen. Niet alleen zeilers, maar ook fietsers, trekkers kunnen hier gebruik van maken. Geen kaart of code nodig, open en toegankelijk voor iedereen, kraaknet en voorzien van een supersnelle wifi zone. Wow.

Maandag 20 juli 201

Hee, de zon! We halen brood bij de bakker, nemen een lekkere douche en ontdekken bij terugkeer op de boot nog vier verse broodjes en een lokale krant, attentie van de gemeente! Flekkefjord, we like you! In de boekenwinkel halen we nog een set kaarten van de streek. Kaarten op plotter, Ipad en laptop mogen nog zo indrukwekkend zijn, niets boven ouderwets papier. Al hadden we er bij nader inzicht nog een vergrootglas bij mogen kopen, zo veel eilandjes, rotsjes, inhammetjes, raak daar maar wijs uit… We lopen ook nog even binnen bij een winkel die een beetje vanalles verkoopt, van borden en bestek, tot visnetjes, opblaasboten, zwemvesten, paraplu’s en wollen dekentjes. Kortom, alles wat de Noren nodig hebben.

We vertrekken. In onze vaargids wordt een mooie ankerplek beschreven. Maar wanneer we daar aankomen, vinden we het toch niet zo gunstig. Het is een piepkleine plek, vrij ondiep en de wind staat strak. We betrouwen het niet en besluiten door te varen naar Rasvåg, een vissersdorpje op het eiland Hidra. Daar binnenvaren is ook behoorlijk spannend, er ligt een mini eilandje voor de ingang van de baai, links en rechts een doorgang. Volgens de kaart moeten we de smalste doorgang nemen, niet nadenken, maar doén. Het is even héél smal en dat is het, ineens zijn we in breder, dieper en kalmer water. We vinden een plek aan een lange houten steiger en zijn er de enige zeilboot… We kijken om ons heen, práchtig is het hier. Een prentkaart! Een beetje verder aan het ponton ligt een houten sloep met een familie op uitstap. Thermos, dekentjes, donsjasjes, zomer op zijn Noors!

Betalen is hier een kwestie van vertrouwen: uit een brievenbus haal je een enveloppe, schrijft er de naam van je boot op, datum overnachting en stopt er 100 kronen in, of 150 kronen als je stroom neemt, niemand controleert. Die enveloppe stop je dan in de tweede brievenbus, voorzien van een hangslot. Op het eind van het ponton is ook een huisje met toilet, douche, daarnaast een ruimte met ingerichte keuken, buiten staan er picknickbanken en een barbecue. Alles vrij te gebruiken voor iedereen die passeert.

We maken een stevige wandeling naar de 298 meter hoge Langelandsfjell, van waar we een machtig uitzicht hebben.

Lista, ‘Bij storm is het hier zelfs gevaarlijk.’

Posted on by
1

Donderdag 16 juli 2015

‘s Morgens loop ik nog even naar de winkel om wat vers fruit, vlees en vis. 280 mijl tot Flekkefjord, dat worden minstens twee dagen en twee nachten op zee. Van zodra we de batterij hebben, kunnen we weg. De wind zit goed, de zon schijnt. In het begin is het een beetje vervelend, traffic zones over, een gigantisch windmolenpark in constructie voorbij, het blijft maar duren. Maar van zodra dat achter ons ligt is het rechtdoor naar het noorden. Het wordt een prachtige avond met licht zoals je alleen op zee ziet.

En dan een cent-in-spaarpot zonsondergang!

Vrijdag 17 juli 2015

Om 02:30 neem ik de wacht over van Las. De wind is nog even strak, oostnoordoost. We lopen vlot 7 knopen. In het eerste ochtendlicht zie ik in de verte nog maar eens een enorm windmolenpark, Horns Rev, dat is Denemarken! De hele dag blijft het stevig waaien. Tot plots de barometer snel daalt, de wind naar het zuiden ruimt en bijna helemaal wegvalt. We belanden in een mistbank. Even later lost die op, de wind draait door naar het westen en wakkert opnieuw aan tot 6, 7 beaufort.

Zaterdag 18 juli 2015 In de loop van de nacht zie ik op de kaart hoe we de grens Denemarken-Noorwegen over varen, we naderen! Ik hijs de Noorse beleefdheidsvlag alvast aan stuurboord.

Begint de dag nog zonnig, al gauw is het kat-en-muisspel tussen wolken en zon. En de wolken winnen.. Iets na de middag is het zo ver: land in zicht! Nog vaag en grijs, maar wel écht: Noorwegen! Maar we zijn er nog niet. De wind trekt aan, het waait nu constant 7 beaufort, met pieken naar 8. De Lista fjord aanlopen bij dit weer is niet evident, onze vaargids schrijft: ‘Bij storm is het hier zelfs gevaarlijk.’ Op de kaart staat er ‘Dangerous waves’. En inderdaad, de zee is hier ontzettend woelig. Het is dan ook meer dan 300 meter diep voor de Noorse kust, somber, hoog en ruig.

We laten het eiland Andabeløya aan bakboord en varen verder, nu de Stolsfjord in, die overgaat in de Flekkefjord. Nu gaat het nog regenen ook. Hoe dieper we de fjord in varen, hoe indrukwekkender, ondanks het slechte weer. We varen tussen rotsige eilanden door, soms lijken de doorgangen echt smal, maar het is zo diep dat onze dieptemeter niets meer aangeeft.

En dan bereiken we het haventje van Flekkefjord. Gierende wind, striemende regen en niet meteen een ligplaats vrij. Uiteindelijk gaan we langszij bij een motorboot. Tegen dat we goed en wel afgemeerd zijn, zijn we drijfnat. We hangen alles te drogen en kruipen ons bed in. De rest is voor morgen!